By nie za wiele uciechy

8 stycznia 1827 r. Chopin pisał do przyjaciela Jana Białobłockiego, przebywającego w Sokołowie: „Oto kupiłem Ci dwie arie z «Frejszyca», z których powinieneś być kontent. […] Są one wprawdzie na głos kobiecy. […] Transponuj ich sobie oktawę niżej sam śpiew, a właśnie będzie tenorowy głos, taki, jak Ty masz, o ile sobie przypominam. [...] Prócz tego posyłam Ci mój mazurek, o którym wiesz, później możesz dostać drugiego, bo by za wiele było uciechy na raz”. Być może chodziło o Mazurka G-dur lub B-dur z roku 1826. (sd)