Blask Klary Wieck

3 listopada 1831 r. Fryderyk Wieck, ojciec Klary Schumann, odnotował sukces swojej córki w Kassel u Ludwika Spohra. Grała ona  w sali, w której kompozytor wykonywał  swoje słynne „zimowe kwartety” i w której stał ponad 6 oktawowy Streicher. Klara zagrała wtedy własne „Wariacje” nr 2, a potem „Wariacje” op. 2 Chopina. Kompozycji tej słuchano z najwyższym zdumieniem. Spohr chwalił dzieło jako nadzwyczajne, pełne fantazji i oryginalnych pomysłów. Grę Klary ocenił bardzo wysoko, uznając ją za wspaniałą, brawurową, a zarazem solidną. Nieco później wielkie wrażenie na Chopinie wywarł występ Klary w Paryżu, o czym entuzjastycznie opowiadał Franciszkowi Lisztowi, zwracając jego uwagę na niepospolity talent pianistki. (md)