Nowy Rok

1 stycznia 1831 r. Chopin spędzał Nowy Rok w swoim wiedeńskim mieszkaniu wgronie kolegów: Rostkowskiego, Schucha, Freyera, Kijewskiego i Hube. Radosny nastrójspotkania nie udzielił się jednak Fryderykowi, który przy wtórze śmiechu i gwaru, pisał doJasia Matuszyńskiego: „I ja się śmieję, a w duszy, właśnie kiedy to piszę, […] zdaje mi się,że to sen, że to odurzenie, że ja u was, a to mi się śni, co słyszę. […] Twój głos albo Tytusaocuciłby mię z tego martwego stanu i obojętności. Żyć, umrzeć, dziś mi wszystko jedno sięzdaje”. Tęsknota Chopina za domem rodzinnym i bliskimi zawsze głębokim smutkiemrozdzierała jego duszę. (md)