Mazurkowe kroki

Od 12 marca 1849 r. skrzypek Eugène Sauzay, profesor Konserwatorium Paryskiego, stroniący od publicznych występów, za namową wiolonczelisty Franchomme'a, zaczął organizować u siebie wieczory muzyki instrumentalnej. Programy tych na pół prywatnych, a jednak bardzo uczęszczanych spotkań, obejmowały muzykę kameralną, w której wykonaniu nierzadko uczestniczyli członkowie słynnych wówczas paryskich kwartetów. Sauzay w Pamiętnikach tak opisał swoje pierwsze spotkanie z Chopinem: „Pewnego wieczoru zobaczyłem jak wszedł do salonu [...] młody człowiek, blondyn, o delikatnej, dystyngowanej figurze. To był Chopin. Zaczęliśmy tańczyć; Chopin usiadł do fortepianu i zagrał swego Mazurka B-dur, potem chciał nas nauczyć go tańczyć. Czuję to jeszcze, jak brał mnie za obie ręce i porywał wokoło salonu, aby mi pokazać kroki”. (md)