Pierwsza przedstawicielka chopinologii

20 maja 1844 r., taka data widnieje na anonimowej, przejrzanej przez Chopina kopii jego Nokturnów op. 55, zawierającej również rękopiśmienną dedykację kompozytora dla swej uczennicy, szkockiej pianistki Jane Stirling. Dzięki jej działaniom inspirowanym kultem chopinowskiej muzyki, otrzymała miano pierwszej przedstawicielki chopinologii. Po śmierci swego mistrza pracowała pod kierunkiem jednego z jego najzdolniejszych  uczniów, Thomasa Tellefsena. Sylwetkę Stirling i jej siostry Erskine, kreśli we wspomnieniach Solange Clésinger: „[…] dwie wysokie postacie, typowe rodowite Szkotki, chude, blade, w nieokreślonym wieku, poważne, czarno ubrane, nie uśmiechające się nigdy. Pod tą nieco ponurą powierzchownością kryły się dwa serca wzniosłe, szlachetne i oddane [Chopinowi]”. (md)