Nonchalance

22 czerwca 1842 r. Eugeniusz Delacroix, jeden z najbliższych przyjaciół Chopina i George Sand, trzykrotnie bawiący w Nohant, tak opisuje jeden z pobytów: „Wiodę tu żywot klasztorny, monotonny [...]. Żadne wydarzenie nie zmienia jego trybu. Spodziewaliśmy się Balzaca, ale nie przyjechał, co mnie wcale nie martwi. To gaduła; zepsułby nam harmonię tutejszej nonchalance, którą się napawam; trochę malowania, bilardu i spacerów […]. Prowadzę niekończące się pogawędki z Chopinem na osobności; kocham go bardzo, to człowiek rzadkiej dyskrecji i najprawdziwszy artysta, jakiego znam. Jeden z niewielu ludzi, których można podziwiać i szanować. [...] Ludność tej części kraju odznacza się łagodnością i dobrodusznością; brzydota należy do rzadkości. […] Kobiety przypominają  swym wyglądem te śliczne twarze, jakie widuje się na obrazach starych mistrzów”. (md)