Cent-et-un

30 czerwca 1840 r., po skomponowaniu Walca As-dur op. 42, Chopin skorzystał z oferty Antoniego Paciniego, wydającego dwa razy w roku serię pod nazwą Cent-et-un w postaci kilkunastostronicowych zeszytów z nowymi utworami fortepianowymi różnych kompozytorów. Tam właśnie znalazł się chopinowski Walc As-dur. Rok 1840 nie był w twórczości kompozytora rokiem płodnym. Dzielił on czas między lekcje i częste wizyty u Aurory na rue Pigalle, spotykał się też z przyjaciółmi. Nie miał więc czasu na pracę twórczą i możliwości skupienia się na niej. Skomponował kilka drobiazgów, wśród których najważniejszym jest bez wątpienia op. 42. Jego początkowe motywy, natchnione wielkim uczuciem i tęsknotą, przypominają Walca Des-dur op. 70 nr 3, napisanego przez kompozytora w Warszawie pod wpływem miłości do Konstancji Gładkowskiej. (md)