Nieszczery, fałszywy, nieprzyjazny

27 sierpnia 1843 r. „Revue et Gazette Musicale de Paris” donosiła o koncercie Juliana Fontany w Akwizgranie: „Panowie Fontana i Mecatti (śpiewak) […] dali się słyszeć we wspaniałym koncercie z sukcesem godnym ich talentów”. Występy Fontany, kompozytora, pianisty, najbliższego przyjaciela i osobistego sekretarza Chopina, wieńczone były zazwyczaj sukcesami. Jednak po jednym z paryskich koncertów pojawiła się druzgocąca recenzja, dotycząca wszystkich wykonawców: „Koncert nie zdołał  wydobyć się z miernoty […]. Publiczność nie odebrała żadnej myśli wielkiej, [...] skazana była na martwe wysłuchanie nieżywych dźwięków”. Na tym pamiętnym koncercie obecny był Chopin, do którego Fontana od dłuższego już czasu żywił skrywany żal: „Spuszczałem się zawsze na przyjaciela, który mógł mi karierę otworzyć, a który zawsze był nieszczerym, fałszywym, nieprzyjaznym”.  (md)