Wspomnienia Mathiasa

12 lutego 1897 r. Georges Mathias uczeń Chopina, napisał najdłuższe z osobistych wspomnień o polskim kompozytorze, w postaci listu-przedmowy do dzieła Izydora Philippa Exercises quotidiens tirés des oeuvres de Chopin. Dobrze pamiętał swego mistrza: „ [...] jego twarz o delikatnych, czystych w rysunku rysach, błyszczące, promienne i mieniące się oczy, uśmiech o niewymownym wdzięku”. Ze wzruszeniem przypominał zachowanie Chopina podczas lekcji i jego słowa „bardzo dobrze, mój aniele”, kiedy wszystko szło jak należy. Zachował również w pamięci obraz jego rąk szarpiących włosy, gdy coś poszło źle. Zapamiętał eleganckie „błyszczące trzewiki” swego nauczyciela, „wcięty tużurek, zapięty pod samą górę”, skrojony według najnowszej mody. (md)