W jasnym świetle świec

6 kwietnia  1853 r. w paryskich salonach Pleyela po raz pierwszy publicznie została zaprezentowana w całości Sonata g-moll op. 65 na fortepian i wiolonczelę Chopina. Wykonawcami byli znakomity wiolonczelista Auguste Franchomme, „współtwórca” partii wiolonczelowej w tym dziele oraz Thomas Tellefsen, uczeń kompozytora. Kilka dni po koncercie na łamach „Revue et Gazette Musicale de Paris” zamieszczona została recenzja pióra Léona Kreutzera: „[Sonata] nie była ona jeszcze grana w jasnym świetle koncertowych świec. To dzieło ma w sobie coś intymnego i zagadkowego, wszystko w nim jest skargą i melancholią, […] Franchomme, na swej wymownej wiolonczeli, potrafi znaleźć zachwycające akcenty, które nadawały pięknym melodiom Chopina przejmującą i pełną religijnej poezji łagodność”. (md)