Delikatność, elegancja, czucie

27 czerwca 1849 r., kiedy w Paryżu życie Chopina dobiegało końca, w Warszawie  anonsowano koncert pianisty Kazimierza Wernika, którego „piękny talent” był już znany. Uczył się u Józefa Nowakowskiego, a po wyjeździe do Paryża został uczniem Chopina. Z jego listów pisanych do matki pani Justyna Chopin mogła zawsze zaczerpnąć wiadomości o stanie zdrowia Fryderyka. Była też obecna na warszawskim koncercie, anonsowanym pod koniec czerwca, zaproszona przez młodego pianistę. O jego grze prasa pisała: „Delikatność i elegancja, a przytem czucie, drżeniem palca […] oddawane, są główną cechą gry jego; dlatego też w exekucji dzieł swego Mistrza (Chopina) był nieporównywalny. […] W tych tęsknych Mazurkach zachwycał i porywał słuchaczów swoją śpiewną melodią”. (md)