U kresu cierpień

19 lipca 1849 r. przebywająca w Nohant George Sand odpowiedziała na list pani Grille de Beuzelin, namawiającej pisarkę do odwiedzenia Chopina „dotkniętego okrutną chorobą”, „będącego u kresu swych długich cierpień”. Zapewne za namową Marii de Rozières, pani de Beuzelin zwróciła się do George Sand: „Chyba się nie mylę, iż odczuwa on [Chopin] boleśnie brak Pani”. Pisarka była głęboko przekonana, że Fryderyk nie pragnął spotkania z nią. Jego miłość już dawno umarła, pozostały jedynie dręczące wspomnienia i wyrzuty sumienia. „Jeśli jest to możliwe – pisała do pani de Beuzelin – by dowiedział się, że nie czuję do niego żadnej urazy, proszę mi wskazać możliwości zapewnienia go o tym, nie narażając go na nowe, bolesne wzruszenia”. (md)