„Do widzenia!” Wiluś

28 lipca 1826 r., tuż przed odjazdem do śląskiego uzdrowiska Reinertz, dziś Duszniki, Fryderyk wręczył  swemu przyjacielowi Wilusiowi [Wilhelmowi Kolbergowi] arkusz nut, na którym atramentem uwiecznił tytuł „Do widzenia!”. Przed rozstaniem z przyjacielem na całe wakacje, Fryderyk skomponował poloneza „pożegnalnego”, według arii z opery Sroka złodziejka Rossiniego. Poprzedniego dnia, po zakończeniu nauki i zdjęciu mundurków liceum warszawskiego, obaj wybrali się do Teatru Narodowego, gdzie oglądali tę właśnie operę. Wilusiowi bardzo przypadła do gustu muzyka, Fryderyk również pozostał pod urokiem Rossiniowskich melodii, wykorzystując je w swych kompozycjach. Dopiero  dwa tygodnie po przybyciu do uzdrowiska, Fryderyk napisał długi list do Wilusia, przedstawiając mu blaski i cienie codziennego życia kuracjuszy. (md)