Głos nie zamilknie

20 sierpnia 1880 r. na łamach dwutygodnika literacko-artystycznego „Echo Muzyczne”, opublikowano artykuł M. A. Szulca, Życie i utwory Fryderyka Szopena. Autor wyraził ubolewanie: „Gdybyśmy byli tak skrzętnymi i dbałymi o sławę narodową zbieraczami, jak Niemcy, jakże wspaniały przedstawiałaby obraz historya literatury i muzyki naszej!” O Chopinie tak napisał: „Do bardów, którymi się w nowszych czasach publiczność nasza gorąco zajęła i jeszcze zajmuje, należy bezsprzecznie Fryderyk Szopen (Chopin). […] Ach, czemuż nam losy zawistne pozazdrościły najcenniejszego, jedynego materyału do jego życiorysu, jaki istniał w obszernej i obfitej jego korespondecyi z przyjaciółmi i rodziną? Towarzysze młodości Szopena, świadkowie jego chwały, powiernicy jego myśli i najpoufalsi przyjaciele, częścią już pomarli, częścią powoli zsuwają się do grobu. […] Wkrótce zamilknie może na wieki głos ostatni, coby nam mógł dać jaki taki obraz wiekopomnego mistrza”. Głos ten nie zamilkł na wieki, rozbrzmiewa nadal  ze zwielokrotnioną mocą! (md)