Przyjaźń z pensji

8 września 1825 r. Fryderyk zaraz po powrocie z wakacji w Sokołowie, które spędzał w majątku rodziców swego przyjaciela Jasia Białobłockiego, napisał: „[…] przypominam sobie Sokołowo, ową niedzielę, pantaliony, jabłuszka i tym podobne przyjemne zeszłe chwilki”. Listy między Warszawą a Sokołowem krążyły systematycznie niemal przez dwa lata. Fryderyk donosił osiadłemu po maturze w Sokołowie przyjacielowi różne stołeczne nowiny i wiadomości, ubierając je w formę żartów i opowieści. Jasio przez dwa lata relacjonował wydarzenia z bliższych i dalszych okolic Sokołowa, odnawiając wspomnienia beztroskich miesięcy spędzonych z Fryderykiem. W tym czasie obaj byli zainteresowani „skarbami narodowych pamiątek” ze zbiorów Adama Czartoryskiego i Tadeusza Czackiego, przechowywanymi w Domu Gotyckim w nieopodal położonych Puławach. (md)