Okryci kozimi skórami

28 września 1845 r. George Sand w liście do Eugène'a Delacroix barwnie opisała wycieczkę z dziećmi i bratem Châtiron w okolice Châteaubrun i Crozant. Każdego roku odwiedzała te urokliwe, acz niebezpieczne zakątki. „Przemierzamy dzień po dniu landy i parowy, zdani na własne zapasy, grzejąc kawę w szczerym pustkowiu na ogniu z suchych gałęzi i liści, stawiając czoło deszczom i burzom, okryci kozimi skórami [...]” – opowiadała George. Stosowała się do zaleceń zaufanego doktora Papeta, który twierdził, że „trzeba zażywać powietrza w każdej porze, również w niepogodę”. Przemieszczali się więc otwartym powozem z twardymi siedzeniami, opierając się „potężnym podmuchom wiatru w plecy, uderzeniom słońca na jałowych skałach”. Twierdziła, że nawet chorowity Chopin byłby w stanie znieść „byle jakie jedzenie, stopy w wodzie lub w parzącym piasku”. (md)