Mozart dla Napoleona

15 grudnia 1840 r. miało miejsce złożenia prochów Napoleona I w kościele Inwalidów, jednym z najokazalszych zabytków Paryża. Będąc władcą Francji miał prawo być pochowanym w Saint-Denis obok innych monarchów francuskich, jednak względy polityczne skłoniły rząd do odrzucenia tej opcji. Oczekiwany przez wszystkich Francuzów dzień, Victor Hugo określił mianem „olśniewającego jak sława, zimnego jak grób”. Czteropiętrowy wehikuł przewożący szczątki Napoleona, ozdobiony gipsowymi błyskotkami i złoconym papierem, wyglądał niczym ogromny rekwizyt teatralny. Podążały za nim niekończące się szeregi dostojników, a także wielu Polaków, weteranów Wielkiej Armii cesarza. Pomimo złej pogody, intensywnych opadów śniegu i przejmującego zimna, Chopin przybył do kościoła, gdzie jego przyjaciele – Paulina Viardot, Louis Lablache i Alexis Dupont mieli śpiewać solowe partie w Requiem Mozarta.  (md)