Lewa ręka nie śpi

19 grudnia 1972 r. zmarł w Dallas amerykański pianista Aleksander Uniński. Karierę rozpoczął w 1932 roku, od zwycięstwa na II Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie (jako bezpaństwowiec). Prasa o występach Unińskiego pisała: „[…] już po pierwszych taktach Sonaty zapowiada się jako muzyk i artysta pewny. Proporcje tonu, nasilenie doskonale utrzymane, miara i smak nie zawodzi nigdzie. Tempa nie wloką się […] , lewa ręka nie śpi, unerwienie polifoniczne wychodzi na jaw”. Profesor Karol Stromenger stwierdził wówczas: „Lekko i z precyzją mkną Etiudy, […] wytworna prostota cechuje Mazurki.. […] Polonez jest w duchu utrzymany. Oto Chopin nie pogromcy fortepianu, ale Chopin bardzo chopinowski”. Po konkursie Uniński rozwinął swoją technikę, ale w jego interpretacjach pojawiła się pewna maniera „rubatowania, nerwowości i pogoni za efektami”, które sprawiały wrażenie „wyrafinowania”. Po jego występach w Warszawie Konstanty Régamey, napisał: „[…] coraz bardziej się manieruje, co dało opłakane wyniki w Koncercie Es-dur [Beethovena], […] największe zastrzeżeni