Schindler

8 lutego 1841 r. o godzinie trzeciej po południu, w mieszkaniu przy rue Tronchet 5, złożył Chopinowi wizytę niemiecki muzyk, muzykograf, dyrygent i pisarz Anton Schindler, zaufany Beethovena w ostatnich latach życia mistrza z Bonn. Czekając przez blisko piętnaście minut na przyjście gospodarza, Schindler zasiadł do instrumentu, zachwycając się „budzącym podziw wspaniałym fortepianem Pleyela” [model „grand patron” nr 7267]. Nie przerwał gry nawet wtedy, gdy Chopin bardzo powoli wszedł do pokoju i stanął przy instrumencie. Przenikliwe spojrzenie skierował na twarz grającego i dopiero po chwili wzruszony wykrzyknął: „Mój Boże!”. Kompozytor poznał Schindlera, z którym nie widział się blisko dziesięć lat. Po chwili obaj pili już kakao i wspominali minione lata. W tym czasie w sąsiednim pokoju oczekiwała na lekcję Charlotte de Rothschild, której Chopin dedykował Balladę f-moll op. 52 i Walca cis-moll op. 64 nr 2. (md)