Cóż powie Niemiec?

25 lutego 1832 r., niemiecki pedagog i muzykograf Friedrich Wieck, ze swoją córką Clarą, utalentowaną pianistką, był obecny na pierwszym paryskim koncercie Chopina w salonach Pleyela przy rue Cadet. Tę datę potwierdza również belgijski krytyk i teoretyk muzyki François-Joseph Fétis w swej recenzji z 3 marca tegoż roku. Profesor Wieck napisał wówczas: „Cóż powie Niemiec, który musiał wydać dziesięć franków na koncert w Paryżu? Trzy pokoje, z których dwa dość małe, stanowią salę, która może pomieścić – na siłę lub bez – od trzystu do czterystu osób. […] łatwo przychodzi zadowolić Francuza, jakże bowiem damy mogły wytrzymać słuchanie przez cztery godziny w tym gorącu, z pustym żołądkiem, bez żadnych napojów orzeźwiających?” Wariacje op. 2 Chopina nie podobały mu się, z powodu brzmienia „twardego” i „opornego” fortepianu. Koncert op. 11, według opinii Wiecka, to kompozycja niezrównanej piękności i oryginalności. (md)