Mazurki pani Viardot

26 kwietnia 1855 r. w „Kurierze Warszawskim” zamieszczona została informacja związana z pojawieniem się na rynku wydawniczym dwóch nowych Mazurków Chopina „[…] śpiewanych za granicą w koncertach przez sławną Panią Viardot-Garcia”. Wiadomość ta niewątpliwie bardzo ucieszyła rodzinę kompozytora, zwłaszcza cierpiącą Ludwikę Jędrzejewiczową, dobiegająca kresu swego życia. „Mazurki te – donosiła prasa – jak wszystko to, co wypłynęło kiedykolwiek z natchnienia naszego genialnego Szopena, posiadają właściwy sobie urok. Przed wyjściem na widok publiczny, odśpiewane w małym gronie znawców przez jedną z tutejszych utalentowanych dyletantek, miłe na obecnych zrobiły wrażenie. […] wspomniane Mazurki razem wydane z podłożeniem słów polskich, są do nabycia w składach muzycznych PP. Gustawa Sennewalda i Rudolfa Friedleina. – Cena exemplarza: kop: 45”. (md)