C.k. śmiałość

3 maja 1853 r. Ludwika Jędrzejewiczowa, najstarsza siostra Fryderyka Chopina, wystosowała oficjalny list do krakowskiego wydawcy Juliusza Wildta, z żądaniem: „Chciej więc Pan bydź łaskaw wytłumaczyć nam, kto mógł zbyć mu ów manuskrypt walca, który posiadamy także. Kto Pana upoważnił do wydania onego, słowem, jakiem prawem zostałeś Pan wydawcą i właścicielem rzeczy, własnością familji będącej, bez której wiedzy żadna kompozycja Chopina na świat wyjść nie powinna bez poszukiwania nadużycia na drodze sądowej”. Chodziło o dwa opublikowane walce, na których widniał tytuł: „2 Valses mélancoliques écrites sur l'album de Me l[a] CP: Oeuvre posthume propriété de i. Wildt libraire editeur à Cracovie [...]”. Ludwika zarzuciła wydawcy, że nie posiadając prawa opublikował utwory Chopina „bez żadnej rękojmi autentyczności i poprawności […] jest to śmiałość zbyt wielka, gdyż upoważnia pod jego imię podsuwać obce utwory”. (md)