„Pije, ale to na karb geniuszu idzie...”

6 maja 1847 r. George Sand pisząc list do swej przyjaciółki Charlotte Marliani, triumfalnie obwieściła: „Za dwa tygodnie Solange wychodzi za mąż za Clésingera, rzeźbiarza, człowieka wielkiego talentu, który robi duże pieniądze i może jej zapewnić dostatni byt. […] Kocha ją bardzo, a przy tym i jej się podoba”. Pisarka obdarzyła swego przyszłego zięcia szczególną sympatią, mimo że docierały do niej niezbyt pochlebne o nim opinie, które zdecydowanie odpierała: „[…] Ma on i inne zalety, które równoważą wszystkie wady, jakie może mieć i jakie mieć powinien”. Chopin przewidywał, że będzie to nieszczęśliwe małżeństwo i rzeczywiści tak się stało. Szybko doszło w Nohant do wielkiej awantury w wyniku której George wyrzuciła z domu córkę i zięcia, zaś Chopinowi postawiła warunek, że jeśli młodym użyczy schronienia w swym domu, wszystko między nimi [George i Chopinem] będzie skończone. (md)