U progu Sonaty h-moll

29 maja 1844 r. Chopin, George Sand z Solange i Maurycym udali się do Nohant. Pogoda w tym czasie nie rozpieszczała ich. Mimo pory roku panowało przejmujące zimno, a deszcz padał całymi dniami i nocami. O spacerach i tak lubianych przez wszystkich wycieczkach, nie było mowy. Podczas podróży kompozytor nabawił się fluksji i ostrego bólu zębów, który dokuczał mu przez ponad dziewięć dni. Nadal też bardzo cierpiał z powodu śmierci swojego ojca. George pisała wówczas: „To biedne dziecko nazbyt jest nieszczęśliwe, wciąż na coś cierpi, moralnie lub fizycznie, i żadnej nadziei, by mógł się wyleczyć lub znaleźć pociechę! […]. Próbowałam już wszystkiego, żeby mu ulżyć. Ale ból drwił sobie ze mnie... [...] Jest trochę prawdy w tym, że nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło, bo dolegliwość fizyczna oderwała go od udręki moralnej, był też mniej przybity i przygnębiony, niż się obawiałam”. Zaczął więc pracować nad Sonatą h-moll op. 58, udzielał także Solange lekcji fortepianu. (md)