Koźmian

30 maja 1849 r. Julian Fontana, jeden z najbliższych przyjaciół Chopina, u schyłku Wiosny Ludów pisał z Ameryki do Stanisława Egberta Koźmiana: „ [...] zdaje się, że raz jeszcze krzyknie nasza kochana Polska &gt;&gt;do broni&lt;&lt; […] kogóż z nas na wpół martwego by ten odgłos do życia nie przywołał?” Fontana uczęszczał do jednej klasy ze Stanisławem Koźmianem oraz Chopinem. Bywał częstym gościem w domu rodziców Fryderyka. Wraz z nim wielokrotnie „przygrywał” do tańca w warszawskich salonach zaprzyjaźnionych rodzin. Służba ojczyźnie była głównym motywem wszelkiej jego działalności. Po upadku Powstania Listopadowego zmuszony był opuścić kraj. Dotarł do Paryża, zamieszkał z Chopinem i został jego uczniem. Po wyjeździe do Londynu zajmował się nauczaniem gry na fortepianie, podejmując także działalność koncertową. Udzielał się w polskich organizacjach na wychodźstwie, krzewiąc tam polską kulturę i polską myśl patriotyczną. (md) <span size="2" style="font-size: small;"