Pani Klara gra Chopina

31 maja 1856 r. na łamach „The Musical World” ukazała się anonimowa recenzja recitalu Clary Wieck [Schumann] w Hanover Square Rooms w dniu 27 maja tegoż roku. Program przytoczony w recenzji sugerował, że wykonała ona m.in. Nokturn c-moll op. 48 nr 1 oraz Poloneza As-dur op. 53 lub Poloneza-Fantazję As-dur op. 61 Chopina. O tych dziełach wówczas napisano: „[…] Nokturn i Polonez Chopina wybijają się spośród dziwnie niedokończonych rapsodii tego kompozytora. Są ogromnie wymagające dla wykonawcy, lecz włożony wysiłek nie zostaje wynagrodzony, nawet gdy grane są przez pianistę obdarzonego wyobraźnią, jak pani Schumann”. Utwory Chopina zajmowały bardzo ważne miejsce w repertuarze Clary Wieck, która na chopinowskiej muzyce zdobywała bogate doświadczenia pianistyczne. W zaangażowaniu na rzecz promocji chopinowskiej twórczości odnajdowała spełnienie swych pianistycznych ambicji. Była też niezmordowanym „zwiastunem i heroldem Chopina, dzięki niemu wyjednała sobie posłuch na koncertach, przez co odcisnęła znaczący ślad na życiu koncertowym Europy”. (md)