„Brzmienie przerażające”

21 czerwca 1861 r. powtórzony został koncert organizowany dwa dni wcześniej przez Warszawskie Towarzystwo Dobroczynności „w celu zebrania odpowiednich funduszy na utrzymanie zakładów pod opieką tego Towarzystwa zostających”. Koncertem kierował dyrektor opery Stanisław Moniuszko. Na prośbę „miłośników muzyki” organizatorzy zwrócili się do słuchaczy, by nie korzystali z lornetek podczas koncertu, „a to przez poszanowanie dla Przybytku Bożego, zwłaszcza gdy muzyka więcej wymaga ucha jak oka!”. W programie obok takich dzieł, jak Litania Ostrobramska Moniuszki, Hymn Józefa Nowakowskiego, Święty Boże Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego, Chorał z Oratorium Paulus Mendelssohna, zabrzmiała Elegia na śmierć Szopena Dobrzyńskiego, nazywana niekiedy Marszem żałobnym pamięci Chopina poświęconym”. O kompozycji napisano w „Ruchu Muzycznym”: „Brzmienie przerażające, niepotrzebne nam się zdaje w spokojnej, choć bolesnej elegii, jaką być winna pieśń poświęcona wspomnieniu geniusza artystycznego”. (md)