Towiański z Chopinem pogodzony

25 czerwca 1855 r., po ukończeniu Instytutu Gospodarstwa Wiejskiego w Marymoncie Adam Towiański, syn Andrzeja, ziemianina, filozofa, mistyka i przyjaciela Mickiewicza, otrzymał nagrodę oraz świadectwo kwalifikujące do odbywania praktyki gospodarczej. Nabył on Żelazową Wolę, będąc jej właścicielem przez 20 lat. Zapragnął tam stworzyć ośrodek kultu chopinowskiego. Zamiaru tego nie mógł zrealizować ze względu na napotkane trudności natury finansowej. Udało mu się jedynie gruntownie odremontować oficynę, w której mieszkali państwo Chopinowie, będącą miejscem narodzin Fryderyka. Po samobójczej śmierci ostatniego z gospodarujących tu Skarbków, Żelazowa Wola często zmieniała swych właścicieli. Ostatnim był człowiek interesu Aleksander Pawłowski, przeznaczający oficynę na cele gospodarcze. Gdy Milij Bałakiriew pierwszy raz odwiedził Żelazową Wolę, z oburzeniem stwierdził: „Boże, cóż to za rudera! Posadzki, okna, tynki popsute, wilgoć bucha z każdego kąta. […] w jednym pokoju ... suszą się jabłka, w drugim … kwasi mleko, trzeci zarzucony bebechami i rupieciami” (md)