Los spuścizny

16 lipca 1853 r. pani Justyna Chopinowa wraz ze swymi córkami Ludwiką Jędrzejewiczową i Izabelą Barcińską, podpisały dokument pełnomocnictwa dla Juliana Fontany, upoważniający go do prowadzenia prac nad wydaniem dzieł Fryderyka. Już wcześniej przygotowywał on do druku pieśni i utwory fortepianowe, kompletując źródła i przystępując do ich opracowania. Z upoważnienia rodziny kompozytora pertraktował także z wydawcami. Pierwsza część wydania pośmiertnego dzieł chopinowskich ukazała się drukiem w 1855 roku w firmach J. Meissonnier Fils w Paryżu i A. M. Schlesingera w Berlinie. W każdym zeszycie zamieszczone zostało Posłowie Fontany w języku francuskim i niemieckim. Najstarsza siostra Fryderyka, Ludwika, wdowa po Kalasantym Jędrzejewiczu, spisywała domowe zasoby zmarłego męża, nagromadzone od wielu lat. Oddzielała swoje mienie od dóbr mężowskich. Przede wszystkim jednak zabezpieczała spuściznę po Fryderyku, nadesłaną z Paryża przez Jane Stirling. (md)