„Marysia idzie za Józia”

27 lipca 1841 r. Maria Wodzińska poślubiła młodszego o kilka lat hrabiego Józefa Skarbka. Do Fryderyka Chopina szybko dotarła informacja o jej narzeczeństwie, ślubie i małżeństwie. Bolesne wspomnienia powróciły. Kompozytor odebrał wiadomość jako podwójny afront, nie tylko ze strony rodziny Wodzińskich, ale także ze strony swego ojca chrzestnego Fryderyka hr. Skarbka, przyjaciela rodziny Chopinów. Miał równocześnie świadomość, że jego słabe zdrowie było faktem przesądzającym o rozstaniu z Marią. Rozdrażnienie Fryderyka skupiło się na Marie de Rozières, która w tym czasie nawiązała romans z Antonim Wodzińskim, przyjacielem kompozytora i bratem jego niedoszłej narzeczonej. George Sand próbowała tłumaczyć się przed Marią: „Zapytała mnie Pani, dlaczego jest dotknięty i źle usposobiony do Pani? Gdybym wiedziała, znalazłabym źródło choroby i mogłabym ją uleczyć; ale przy tym nieznośnym usposobieniu nie można nigdy nic wiedzieć”. (md)