Wirtuoz Szpakowski

27 sierpnia 1843 r. w warszawskich Salach Redutowych wystąpił 12-letni pianista z Wołynia, Tomasz Szpakowski. Licznie zgromadzoną publiczność zachwycił wykonaniem „najtrudniejszych nawet dzieł Franciszka Liszta”, a grą swą dowiódł, że „jego zdolności mogą z czasem postawić go w rzędzie tych mistrzów, którym świat muzyczny należny hołd składa”. W domu państwa Chopinów, świętujących imieniny Ludwiki, nie obyło się bez rozmów na tematy muzyczne. Zazwyczaj czytano listy od Fryderyka, przeglądano też aktualną prasę przynoszącą wiele informacji o życiu muzycznym. Tego dnia w „Kurierze Warszawskim” przedrukowano z gazet wrocławskich i poznańskich „pochwałę wystosowaną pod adresem kompozytora-fortepianisty, Teodora Wodnickiego: „Oprócz kilku kompozycji Liszta, jak np. cudnej fantazji z Lunatyczki, grał kilka ze swoich kompozycji, między któremi fantazja na pieśni polskie odznaczała się, i obok kompozycji Szopena może zająć miejsce. Gra jego łączy delikatność Thalberga i gry namiętności Liszta z salonowością dzisiejszą Szopena”. (md)