Sukces monachijski

28 sierpnia 1831 r. Fryderyk Chopin wystąpił na „koncercie popołudniowym” w sali monachijskiego Towarzystwa Filharmonicznego. Już dwa dni po występie miejscowe pismo „Flora” zamieściło relację: „[...] wykonał na fortepianie Koncert w tonacji e-moll własnej kompozycji i okazał się znakomitym wirtuozem w traktowaniu swego instrumentu”. Interpretacja Fantazji wzbudziła powszechny aplauz. Fryderyk poznał w Monachium Josepha Hartmanna Stunza, dyrygenta, kompozytora operowego, nadwornego kapelmistrza króla bawarskiego. Znajomość obu muzyków zacieśniła się w trakcie przygotowań do koncertu. Wtedy zapewne 21-letni kompozytor wybierając się do nieznanego mu Stuttgartu, poprosił Stunza o list polecający do nadwornego kapelmistrza dworu wirtemberskiego, Petera Josepha von Lindpaintnera, umożliwiający mu spotkanie z tym powszechnie znanym muzykiem. Jak podaje Henryk F. Nowaczyk w swej książce Chopin w podróży, znajomość Chopina ze Stunzem musiała być bliska, gdyż pięć lat później wystosował on list do polskiego kompozytora, polecając jego uwadze swego znajomego, niejakiego pan Schimona. (md)<