Zazdrosna Solange

1 września 1843 r. do Nohant zawitała Paulina Viardot ze swym mężem i matką. Jej mała córeczka Louisette, przebywająca od dłuższego czasu pod opieką George Sand, była uszczęśliwiona, widząc swych rodziców. Z przyjazdu gości najbardziej cieszył się Fryderyk, bowiem Paulina była jego ulubioną uczennicą. Pisarka także darzyła ją wielką sympatią i nazywała „moją fifille” [córeńką]. Syn George, Maurycy skrycie podkochiwał się w Paulinie. Jedynie Solange martwiła się i cierpiała, denerwowało ją zachowanie niemal wszystkich osób obecnych w Nohant. Widziała, jak jej matka odnosi się do Pauliny, obserwowała też z pewną zazdrością podziw Chopina dla śpiewaczki. Irytowało ją nawet widoczne zauroczenie Maurycego. Na nią nikt nie zwracał uwagi. W Nohant teraz Paulina była jedyną kobietą podziwianą przez wszystkich domowników. Solange pocieszało tylko to, że jej matka była bardzo zajęta Viardotami i nie miała czasu na stałe ruganie jej, krytykowanie i ciągłe zwracanie uwagi. (md)