U Platerów

6 września 1846 r. w Psarskiem (Poznańskie) zmarł Ludwik Plater, uczestnik Powstania Kościuszkowskiego, senator i kasztelan Królestwa Polskiego, wizytator Uniwersytetu Wileńskiego. Po klęsce Powstania Listopadowego wyemigrował do Francji. Był współzałożycielem i prezesem Polskiego Towarzystwa Literackiego w Paryżu. Już od 1831 roku, Chopin był częstym gościem Platerów na czwartkowych przyjęciach przy rue de Londres, ciesząc się szczególnymi względami pani kasztelanowej. W otwartym domu Platerów poznał on polskich i francuskich arystokratów, artystów, pisarzy, muzyków i nową burżuazyjną elitę Paryża. Dzięki szerokim kontaktom towarzyskim Platerów, fama o nadzwyczajnych talentach pedagogicznych Fryderyka szybko rozniosła się w paryskim środowisku artystycznym, przysparzając kompozytorowi wielu nowych uczniów. Córka Platerów, Paulina została pierwszą „paryską” uczennicą Chopina i jej to kompozytor zadedykował wydane w Paryżu w 1833 roku Mazurki op. 6. (md)