Polonez dla Tytusa

24 września 1934 r. w dodatku literackim „Ilustrowanego Kuriera Codziennego” zamieszczona została reprodukcja dwóch kompozycji Fryderyka Chopina dedykowanych przyjacielowi Tytusowi Woyciechowskiemu w dniu jego imienin. Był to Polonez wydany pośmiertnie jako op. 71 nr 1 oraz Kontredans. Mieczysław Karłowicz wymienia także Wariacje F-dur na cztery ręce, jako kompozycję „dla Tytusa Woyciechowskiego”. Wśród „adresatów” dedykacji uderza przede wszystkim wielka liczba osób ze sfer artystycznych i arystokratycznych. Były to przede wszystkim damy z tzw. „wielkiego świata”, baronowe, hrabiny, hrabianki, księżniczki. Większość z nich uczyła się u Chopina. Kompozytor unikał dedykowania swych utworów osobom najbliższym i najbardziej mu drogim. W tym gronie brakuje rodziców i sióstr kompozytora, Konstancji Gładkowskiej, Marii Wodzińskiej, a nawet George Sand. Wśród najbliższych i najserdeczniejszych przyjaciół tylko Tytusowi Woyciechowskiemu poświęcił Fryderyk swe kompozycje. (md)