Mickiewicz źle skończy

27 września 1841 r. w katedrze Notre-Dame w Paryżu odprawiona została msza polskiej emigracji, „dziękującej Bogu za otrzymane łaski”. Zabiegał o to Mickiewicz, podejmując wcześniej rozmowy z arcybiskupem Paryża. Wieszcz rozesłał zaproszenia w ostatniej chwili, stąd wiele zainteresowanych osób nie mogło uczestniczyć w tym wydarzeniu, związanym z pojawieniem się Andrzeja Towiańskiego, mistyka i wizjonera z Litwy, opętanego ideą polskiego mesjanizmu. Przebywającemu w Nohant Chopinowi, Fontana przekazywał najnowsze wieści, w tym głoszone przez Towiańskiego hasła o rychłym końcu emigracji i zmartwychwstaniu Polski. Hasła te przyjęły postać poetycką w utworach Mickiewicza. Podczas mszy w katedrze Notre-Dame komunię przyjęli Mickiewicz i Towiański, który przemawiając, objawił obecnym braciom „misję powierzoną mu od Boga”. Swemu krytycznemu stosunkowi do tego ruchu Chopin dawał wyraz wielokrotnie. Komentując zaś zachowanie wielkiego poety, napisał: „Mickiewicz źle skończy, jeżeli z was nie kpi”. (md)