„(...) i śpiew przyjemny”

30  października 1825 r. Fryderyk Chopin napisał list do swego przyjaciela Jasia Białobłockiego, zdając relację z warszawskiej premiery Cyrulika sewilskiego Rossiniego. Wydarzenie to miało miejsce w Teatrze Narodowym poprzedniego dnia wieczorem. Libretto  opery przełożył na język polski Wojciech Bogusławski. Fryderykowi spektakl bardzo się podobał. Podziwiał śpiew i talent aktorski Józefa Zdanowicza kreującego rolę Don Basilia, Jana Nepomucena Szczurowskiego, jako Doktora Bartolo,  i wreszcie Józefa Polkowskiego w roli Figara. „Dobrze grali, jako też Aszpergerowa i jeszcze dwie osoby: jedna ciągle, kichająca, druga zapłakana, chuda, w pantoflach, w szlafroku, ciągle w takt ziewająca” – informował Fryderyk przyjaciela. O Katarzynie Aszpergerowej, solistce Teatru Narodowego, śpiewającej partię Rozyny, prasa donosiła: „gra wybornie i śpiew przyjemny”. Brakowało natomiast nazwisk artystów wcielających się  w rolę Berty i Ambrożego, dowcipnie scharakteryzowanych  przez Chopina. (md)