Pleyel się przyczynił

5 grudnia 1841 r. w „La France Musicale” opublikowano relację z koncertu urządzanego 1 grudnia przez Jego Królewską Mość księcia d'Orléans. W gronie wykonawców znaleźli się wówczas wybitni artyści z Théâtre-Italien, wśród nich Giulia Grisi oraz Luigi Lablache. „Brakowało tylko znakomitego Antonio Tamburiniego”, nieobecność którego z bólem odnotowano. Szczególną jednak uwagę poświęcono Chopinowi „pianiście-poecie, którego zupełnie wyjątkowy geniusz pozostał aż do tej pory bez rywala i bez naśladowcy”. Zagrał on swoją Balladę As-dur op. 47, po czym improwizował „z wdziękiem, elegancją, prostotą, co wprawiło w zachwyt jego królewskie audytorium”. Zwrócono uwagę na fakt, że Chopin nie wybrał nowego fortepianu na ten liczący się koncert. Zdecydował się zagrać na koncertowym instrumencie Pleyela, zakupionym przez dwór królewski przed kilku laty [nr 5437 z roku 1837]. W prasie paryskiej odnotowano: „Znakomity fortepian Pleyela, na którym grał wielki artysta, przyczynił się do efektu i sukcesu”. (md)