„Anibyśmy się najedli”

7 grudnia 1836 r. Chopin skreślił kilka słów do Józefa Brzowskiego, swego przyjaciela, kompozytora, dyrygenta, wiolonczelisty, pedagoga i publicysty muzycznego. Z krótkiego listu wynika, że zaplanowane spotkanie nie mogło dojść do skutku: „Nieszczęście chce, że dziś przed siódmą moich czynności skończyć nie mogę: anibyśmy się najedli, ani nagadali; zamawiam więc sobie grzeczność pana Brzowskiego na inny – i jemu, i mnie dogodniejszy – czas”. Jesienią 1836 roku wyruszył on w podróż artystyczną przez Berlin, Drezno, Lipsk, Frankfurt nad Menem, do Paryża. Zaraz po przyjeździe nawiązał kontakt z Chopinem, dzięki któremu poznał wielu wybitnych przedstawicieli tamtejszego życia muzycznego. Spotkanie to zrelacjonował w swym „Dzienniku”: „Następny niedzielny ranek (4 grudnia) poświęciłem odwiedzinom Chopina. Przy ulicy Mont Blanc, czyli rue de la Chaussée-d'Antin, w nader czystym i okazałym domu mieszkał wówczas ten znakomity artysta – Kopernik fortepianu, poeta – śpiewak uczuć i zaszczytna cząstka chluby kraju naszego”. (md)