Wybiórcze powszechne

10 grudnia 1848 r., zaledwie trzy tygodnie po powrocie Chopina z Anglii, odbyły się wybory, w których Ludwik Napoleon otrzymał zaszczytne stanowisko prezydenta. Kompozytor niewiele interesował się polityką, w odróżnieniu od swej byłej już przyjaciółki George Sand, dla której przyszłość narodu francuskiego jawiła się ponuro. Jedyną jego troską było, aby nowy prezydent, ktokolwiek miałby nim zostać, zaprowadził wokół porządek i spokój. Jednak ani obojętność Chopina, ani aktywność i zaangażowanie Sand nie miały wywrzeć wpływu na losy narodu, gdyż tzw. powszechne prawo wyborcze republiki, wykluczało jego – jako obcokrajowca i ją – jako kobietę. Dla wielu wyborców książę Ludwik Napoleon pozostał „nieszkodliwym marzycielem, bujającym w obłokach młodzieńcem, bardziej impulsywnym niż inteligentnym. Jego nieudolne próby przypominały dumnemu narodowi o wielkości, jaką utracił, co miało stanowić poważne zagrożenie dla pozbawionego blasku władcy”. (md)