Kaprys

12 grudnia 1841 r. w dodatku muzycznym do „Revue et Gazette Musicale de Paris” , zatytułowanym Keepsake des pianistes, ukazał się jeden z pierwszych utworów Juliana Fontany Caprice d-moll op. 1. W zbiorze dwunastu miniatur fortepianowych znalazło się także Preludium cis-moll op. 45 Chopina, który nie cenił utworów swoich warszawskich kolegów: Nowakowskiego, Wolffa, Kolberga czy zamieszkałego w Paryżu Sowińskiego. Nie zachęcał do komponowania także swego przyjaciela Juliana, krytycznie odnosząc się do jego pierwszych „dyletanckich” prób kompozytorskich. Po publikacji Caprice d-moll op. 1 Fontany, znany paryski krytyk Henri Blanchard, napisał: „To bardzo ładny utwór o bogatej harmonii, który zdaje się być inspirowany melancholijnym geniuszem Chopina”. W zbiorze zatytułowanym Keepsake des pianistes, obok Capricie d-moll Fontany i Preludium cis-moll Chopina, ukazały się miniatury fortepianowe Döhlera, Hellera, Henselta, Kalkbrennera, Mendelssohna, Moschelesa, Osborna, Rosenhaina i Wolffa. Dodatkiem był Valce Rossiniego. (md)