Włoskie sny

22 grudnia 1830 r. Fryderyk Chopin napisał do rodziny: „Wiedeń. Środa, przed świętami Bożego Narodzenia, nie mam kalendarza, więc nie wiem którego”. Opisując pobyt w Dreźnie i pierwsze chwile spędzone w Wiedniu, nawiązał do otrzymanych tu listów polecających, m.in. „do wice-królowej Mediolanu”. Wcześniej donosił rodzinie, że „poznał Rubiniego, brata sławnego śpiewaka, i że ma nadzieję samego artystę spotkać w Mediolanie”. Gdy Fryderyk ukończył naukę w Warszawie, rodzice postanowili wysłać go za granicę dla uzupełnienia wykształcenia i „wydoskonalenia się w muzyce”, o czym donosił przyjacielowi Tytusowi: „Papa radby mię do Berlina wysłać, a czego ja sobie nie życzę. […] Pojedziemy, kochanku do Włoch”. Pobyt kompozytora w „kraju marzeń” oraz „studiowanie tam opery włoskiej” nie doszły do skutku, ale myśl o słonecznej Italii towarzyszyła mu do ostatnich chwil życia. Rok przed śmiercią napisał do Wojciecha Grzymały: „Marzę to o domu, to o Rzymie”. (md)