Znoje przy kupnie Mićkiewicza

8 stycznia 1827 r. Chopina poinformował swego przyjaciela Jana Białobłockiego mieszkającego w Sokołowie, o zakupie dla niego dzieł Adama Mickiewicza, pisząc: „Taka to wdzięczność za krwawy pot czoła dostojności mojej, za podjęte trudy, znoje przy kupnie Mićkiewicza”. Fryderyk wiele wysiłku włożył w zdobycie egzemplarza pierwszego wydania Poezji wieszcza narodowego i Sonetów wydanych w Moskwie w 1826. Wydanie wileńskie wierszy Mickiewicza, chociaż ukazało się w Warszawie w znacznej ilości egzemplarzy, szybko zostało wyczerpane i jak podała prasa „wprost zaczytane”. Sonety wydał poeta własnym sumptem, on też zadbał o wyekspediowanie do Warszawy około 500 egzemplarzy, przesyłając je na ręce Waleriana Krasińskiego i Antoniego Odyńca. Prawdopodobnie Fryderyk bezpośrednio od niego zakupił jeden egzemplarz Sonetów dla Jasia Białobłockiego. Niektóre źródła podają, że mógł je nabyć także w którymś z warszawskich antykwariatów lub nawet na „straganie przed kościołem Pijarów”, gdzie znajdowano nieraz najrozmaitsze cymelia. (md)