Iskra w teatrze

17 stycznia 1847 r. Chopin w liście do George Sand porównał domowy teatr w Nohant [będący jej inicjatywą] do czterech paryskich teatrów: Théâtre de la Porte-Saint-Martin, Théâtre des Funambules, Théâtre Français i Opery Paryskiej. Życzył „najlepszej zabawy” wszystkim uczestnikom spektakli wystawianych w posiadłości George. Kompozytor był inicjatorem teatru lalkowego, który powstał tam w 1846 r. Prezentowano „pantomimy, szarady stające się scenkami, te zaś stopniowo przechodziły w komedię z intrygą, a nawet w dramaty”. Domeną Chopina była muzyczna charakterystyka postaci pantomimy. „Zasiadał przy fortepianie i improwizował – wspominała pisarka – podczas gdy młodzi ludzie wyrażali mimiką sceny i wykonywali komiczne balety. Prowadził je wedle własnego uznania i pozwalał im, zgodnie ze swą fantazją, przechodzić od śmieszności do surowości, od burleski do powagi, od wdzięku do pasji. […] Mistrz opuszczając Nohant, pozostawił nas wszystkich podekscytowanych, [...] i zdecydowanych, by nie pozwolić na utratę iskry, którą nas zelektryzował”. (md)