Requiem dla Staszica

20 stycznia 1826 r., Fryderyk Chopin, jako uczeń szóstej klasy Liceum Warszawskiego, uczestniczył w uroczystościach żałobnych Stanisława Staszica, wielkiego patrioty, społecznika, znakomitego publicysty i wybitnego pisarza politycznego. Był on bliski Chopinowi m.in. przez swój projekt publikacji narodowych pieśni polskich z tekstami muzycznymi, zrealizowany po części w Śpiewach historycznych Niemcewicza. Staszic bywał częstym gościem na popisach uczniów Liceum, był też największym protektorem Konserwatorium Warszawskiego. Zmarłego na miejsce wiecznego spoczynku odprowadzało blisko 20 tysięcy mieszkańców Stolicy. Ten smutny obrzęd dał polskiemu społeczeństwu powód do wielkiej manifestacji patriotycznej. Fryderyk tak relacjonował przebieg ceremonii: „ Akademicy nieśli [trumnę] od Św. Krzyża aż do samych Bielan, gdzie chciał być pochowanym, […], że Skarbek miał mowę przy grobie [...]”. Chopin z przejęciem słuchał Requiem oraz Salve Regina, wykonanych przez uczniów konserwatorium pod kierunkiem profesora Józefa Elsnera. (md)