Wokół Allegra koncertowego

21 stycznia 1888 r. w piśmie „The Athenaeum” ukazała się recenzja koncertu znakomitego pianisty Vladimira de Pachmanna, grającego m.in. Allegro de concert op. 46 Chopina. Fragment tej recenzji [anonimowej] przytoczył Frederick Niecks w swej publikacji „Fryderyk Chopin jako człowiek i muzyk”: „Kompozycja ta rzadko bywa wykonywana i powszechnie jest uznawana za najmniej interesujące i najmniej charakterystyczne dzieło polskiego kompozytora. Powiedzmy od razu, że opinia ta jest całkowicie mylna; trudności wykonawcze, jakie nastręcza ta kompozycja, są rzeczywiście duże, a samo tylko mistrzowskie ich opanowanie jest wysoce niewystarczające”. Według krytyków: „Pod palcami pianisty Allegro de concert przyjęte zostało jako autentyczne objawienie. To, co pierwotnie wydawało się suche i pogmatwane, nabrało naturalnego piękna i uczucia”. Frederick Niecks Allegro określał „[…] jako niezadowalające, a nawet chwilami trudne do akceptacji. [...] Wkład tego utworu do ogólnej wartości po Chopinie jest bardzo niewielki lub zgoła żaden”. (md)