Sylabus Mikołaja

22 stycznia 1837 r., zgodnie z postanowieniem cara Mikołaja I, na stanowisko rektora Rzymsko-Katolickiej Akademii Duchownej powołany został ksiądz Wojciech Ossoliński, prałat, archidiakon Katedry Podlaskiej, profesor w byłym Seminarium Głównym w Warszawie. W zespole wykładowców znalazł się Mikołaj Chopin, któremu mimo wieku emerytalnego powierzono funkcję lektora języka francuskiego. Ojciec Fryderyka z satysfakcją przyjął tę posadę, mającą w znaczący sposób poprawić warunki materialne rodziny. Jako doświadczony pedagog musiał jednak wiele czasu poświęcić na przygotowanie się do podjęcia nowych obowiązków. Zgodnie bowiem z zapisem ustawy uczelni, w V rozdziale „O Zarządzie pod względem naukowym”, każdy z wykładowców musiał przygotować prospekt, obejmujący treści nauczania, czas trwania i ukończenia wykładów, wskazanie autorów i książek „będących pomocami naukowymi, dla nauczycieli i uczniów”. Rektor miał obowiązek „ścisłego czuwania, aby Profesorowie i Lektorowie trzymali się porządnego i z dobrym duchem zgodnego sposobu uczenia”. (md)