W latach 60.

26 stycznia 1861 r. rozpoczęły się wykłady w Warszawskim Instytucie Muzycznym, kierowanym przez sławnego skrzypka Apolinarego Kątskiego. Uroczystość inauguracji tej uczelni oraz jej poświęcenie miało nastąpić dopiero wiosną, kiedy ostatecznie ustalono kadrę pedagogów. Chętnych do nauki nie brakowało, zwłaszcza, że ofiarodawcy przekazali pokaźne sumy na stypendia. W gronie pedagogów, obok Kątskiego prowadzącego dwie klasy skrzypiec, uczył m.in. August Freyer [nauczyciel Moniuszki], dobry znajomy Chopina z lat młodzieńczych. Wykładał harmonię i kontrapunkt, prowadził też klasę organów. Bliskiemu przyjacielowi Fryderyka, kompozytorowi i pianiście, Józefowi Nowakowskiemu powierzono klasę fortepianu. Kurs niższy i średni fortepianu prowadził także kompozytor i pianista, Juliusz Janotha, zaprzyjaźniony z siostrami Fryderyka, Ludwiką i Izabelą. Podczas koncertu na rzecz powstającego Warszawskiego Instytutu Muzycznego, wykonał on wraz z Marią Kalergis Rondo C-dur na 2 fortepiany Chopina. (md)