Do „Malbruka”

9 lutego 1835 r. Ludwika Jędrzejewiczowa, starsza siostra Fryderyka Chopina, wystosowała do niego długi list, opisujący życie rodziny w Warszawie. Wspomniała przede wszystkim o rodzicach: „[...] są zdrowi i zdaje mi się, że byś nie znalazł ich zmienionymi”. Zwróciła także uwagę swemu bratu, że „trochę zadraźnił miłość własną Papy zdziwieniem, że gra na skrzypcach, i że sam nie mógł się wstrzymać od wynurzenia Ci żalu swego”. Ludwika opisała w liście koncerty mające miejsce w domu państwa Chopinów, na których: „[…] prym na fortepianie trzyma Żywny, nieraz improwizuje skoczne tańce; dalej Papa prym na skrzypcach, Barciński second, Babcia przyśpiewywała, a malec [Henryk, pierworodny syn Jędrzejewiczów, chrześniak Fryderyka] głową i ręką takt bijąc, do Malbruka [„Marlborough s'en va-t-en guerre”, popularna piosenka francuska] w tercji niżej wtóruje”. Ludwika bardzo tęskniła za Fryderykiem i za każdym razem gdy pisała do niego „gniewała się na to, że tylko w ten sposób mogą ze sobą rozmawiać”. (md)