Wiele twarzy pietyzmu

22 lutego 1935 r. Zbigniew Drzewiecki, wybitny polski pianista, pedagog, organizator i juror Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie, napisał artykuł zatytułowany „Chopin i jego odtwórcy”. Opublikowany został na łamach „Kuriera Warszawskiego” w 125. rocznicę urodzin polskiego kompozytora. Autor podjął próbę odpowiedzi na kilka pytań: jak należy interpretować Chopina, czy istnieje jedyny właściwy styl chopinowski, czy stylem tym jest sposób interpretowania przez polskich pianistów? Po długich rozważaniach Drzewiecki orzekł, że: „Chopina można grać różnie. Można go grać romantycznie, sui generis klasycznie i w sposób współczesny. Nie wolno go tylko pod żadnym pozorem traktować brutalnie i dla zaspokojenia potrzeby popisu wirtuozowskiego”. W dalszym toku wywodów dodał: „Jednolity styl interpretacji Chopina nie egzystuje właściwie i nie może egzystować. […] Istnieją tylko pewne najogólniejsze normy podejścia do sztuki chopinowskiej, a właściwie tylko jedna: pietyzm, pietyzm i jeszcze raz pietyzm”. (md)